Rookvrij en ontzettend blij!

Er moest een verandering doorgevoerd worden in mijn leven, en een grote ook. Maar jeetje, wat had ik een weerstand. Weerstand tegen goed voor mezelf zorgen, maar eigenlijk vooral weerstand tegen iets ‘opgeven’ wat niet goed voor me was - het opgeven van mijn pleziertje, mijn ‘vriend’, mijn steuntje bij stress, mijn ontspanning. Waar ik het over heb? Laat ik het beestje maar bij zijn naampje noemen, ik heb het over mijn verslaving: ROKEN.

 

Slechte zelfzorg en schaamte

Jawel, ik werk bij Lekker in m’n vel en tot voor kort rookte ik. En flink ook. Zo stevig, dat zelfs de tandarts onlangs, bij het aanschouwen van mijn gebit en tandvlees, zei: ‘goh jij bent wel echt een straffe roker, he?’ (en ik ben pas 31, kun je nagaan). Oef, schaamtemoment! Sowieso schaamde ik me vaker voor mijn rookgedrag. Maar eigenlijk alleen voor anderen - altijd even naar buiten ‘moeten’ terwijl het net gezellig was binnen, stinken als ik weer terug kwam, op straat een peuk opsteken en mensen van me weg zien lopen, weten dat vrienden en familie zich druk maken om mijn gezondheid en toch doorpaffen… en dan ook nog mijn geld vrijwel letterlijk in rook op zien gaan, terwijl ik het zoveel beter zou kunnen besteden... schaamte, schaamte, schaamte. EN werken bij een webshop waarbij werken aan gezondheid en goede zelfzorg centraal staat en intussen door blijven roken… ja ook dat voelde helemaal niet goed. Maar ja, die weerstand hè.

 

Stappen zetten

Toch prikte ik een datum - 1 november. Dat leek nog een hele tijd lekker ver weg. Dat vond mijn weerstand fijn. Ja hoor, ik ga stoppen, maar nu nog even niet. Het plan was er, maar ik hoefde er nog even niks mee. Nog even heerlijk kunnen genieten van mijn sigaretjes. Zo! Ondertussen ging ik wel met wat producten van Lekker in m’n vel aan de test; zo drink ik thuis inmiddels dagelijks detoxthee (en heb ik ook een aantal van mijn ‘minder gezonde’ vriendinnen ermee verrast!), slik ik Green Source multivitaminen en chlorella tabletten en blijk ik Inca bessen, Goji bessen en kastanje crackers errug lekkere tussendoortjes te vinden (daaag dropjes en chocolate chip cookies!). Dat was al iets beter voor mezelf zorgen dan ik gewend was. Intussen vloog de tijd voorbij en kwam mijn stopdatum in zicht. Slik. Nu moest het gaan gebeuren. Want ondanks de enorme weerstand wist ik een paar dingen zeker: 1) ik wilde dolgraag niet meer verslaafd en afhankelijk zijn, 2) ik wilde me niet langer zo hoeven schamen en 3) ik wilde mezelf overwinnen (stiekem dacht ik dat het nooit zou lukken).

 

Weerstand de baas? JA!

Inmiddels is het 15 november, ben ik twee weken rookvrij en heel gelukkig ermee. Poef, weg weerstand. Echt??? Ja echt!!! Geloof me. Twee dagen geleden zei ik tegen Jantsje hier bij Lekker in m’n vel: “ik ga nooit meer roken.” Ze keek me even goed aan en vroeg me, heel terecht, wat mij die overtuiging gaf. En of ik die met jullie zou kunnen delen in dit blog. Eigenlijk is het heel erg simpel. Die sigaretjes die zo lekker waren, die me steunden bij stress, die me ontspanden? Die bestonden niet. De nicotineverslaving hield die denkbeelden in stand. Voel ik me nu gestresster, kan ik me moeilijker ontspannen, mis ik wat ‘lekkers’? Mis ik mijn ‘vriend’? Nee, eigenlijk niet. Helemaal niet. Integendeel zelfs. Waarmee ik overigens niet wil zeggen dat stoppen makkelijk was. De eerste dag, die ik inmiddels zelf heb omgedoopt tot ‘zwarte vrijdag’, bestond uit huilen huilen huilen en blinde paniek. De tweede dag was ik zo chagrijnig dat ik bijna niemand in mijn omgeving duldde. Werken ging niet, want mijn concentratie was weg. Maar sindsdien gaat het langzaam beter. Ik ben er nog niet helemaal, want het afkickproces duurt in ieder geval drie weken, maar ik ben verbaasd, verbijsterd en perplex dat ik het roken zo weinig mis. Hierboven, bij de redenen voor het stoppen, las je niks over mijn gezondheid en dat ik dat een belangrijke reden vond om te stoppen. Rationeel wist ik dat het belangrijk was, maar ik voelde het niet. Totaal niet. Nu wel. Ik ben pas twee weken gestopt en mijn hoestje is al bijna weg, mijn gebit ziet er nu al beter uit en ik kon gisteren met gemak een half uur langer sporten.

 

En nu mijn lijf! (en ik)

En de eerder zo aanwezige weerstand is dus weg als sneeuw voor de zon. Daarvoor in de plaats is er de zin om naar dingen op zoek te gaan waar ik ECHT van kan genieten, die niet, zoals roken, alleen een illusie van genieten zijn. En ik ga mezelf en mijn ontwenning helpen door met huidborstels aan de slag te gaan, in bad te gaan met epsomzout, misschien een dagje naar de sauna en ik ga zelfs een klysma proberen (spannend). Werken aan mijn (andere) weerstand! En lekkerder in m’n vel komen te zitten, hopelijk! Okee, okee, okee, ik ben niet alleen maar verstandig, ik heb het geld wat ik niet heb opgerookt wel meteen uitgegeven, en niet aan iets verstandigs maar lekker aan een paar hele leuke nieuwe jurkjes!!! :-)

 

Wordt vervolgd….

 

  Genevieve         Reacties (3)

Reacties (3)

Geen reacties gevonden.

Meer reacties
Om u zo goed mogelijk te kunnen helpen, maken we gebruik van cookies. We stellen uw toestemming hiervoor zeer op prijs!